Spotkanie z Zofią Borca…

Witam wszystkich serdecznie w Nowym 2011 roku.



Jakiś czas temu informowałem na blogu, że udało mi się nawiązać kontakt z panią Zofią Borca popularną piosenkarką z lat 70 – tych. Na blogu Pani Zofia gościła już dwukrotnie, więcej możecie przeczytać tutaj i tu.
Poniżej prezentuje materiały prasowe oraz unikalne fotografie z archiwum artystki.

Zofia Borca w polskiej prasie:





Zofia Borca w prasie zagranicznej ( materialy pochodzą z amerykańskiej prasy polonijnej)





Materialy promocyjne, plakaty:

/Plakat promocyjny, Koncert dla Polonii Amerykańskiej, lata 70 - te/



/Broszurka promocyjna Agencji BART, lata 70 - te, przód i tyl/





/Widokówka promocyjna Agencji BART, lata 70 - te/



Galeria:
















Spis niektórych nagrań wykonywanych przez Panią Zofie:

1. Do złotej doliny, sł. Irena Solińska, muz. Jacek Tramer, Orkiestra Taneczna Polskiego Radia pod dyrekcją Bogusława Klimczuka
2. Z miłością trzeba w zgodzie żyć, sł. Jadwiga Czerwińska muz. W.Kacperski, Zespół Wokalno Instrumentalny pod dyr. Wojciecha Kacperskiego
3. Złote wspomnienia, sł. Jadwiga Czerwińska, muz. Adam Hetman, Orkiestra Polskiego Radia i TV pod dyr. Jana Pruszka
4. A ja wierzyłam Ci, sł. Andrzej Zaniewski, muz. Wojciech Kacperski
5. Tak naprawdę żyć, sł.Marek Głogowski, muz. Wojciech Kaceperski, Orkiestra Polskiego Radia i TV pod dyr. Andrzeja Rokickiego. Ciekawostką jest fakt, że piosenkę tę nagrała również na swoją płyte Regina Pisarek.
6. Gram va banque, sł. Andrzej Kuryło, muz. Antoni Kopff, opracowanie muzyczne Marka Karpińskiego, Zespół Instrumentalny pod dyr. Marka Lipińskiego
7. A czas ucieka, sł. Janusz Kruk, muz. Grzegorz Walczak, opracowanie muzyczne Maciej Karpiński, Chór Primo Voto, Zespół Instrumentalny pod dyr. Marka Lipińskiego
8. Smak goryczy, sł.Jacek Bukowski, muz. Randy Goodrum
9. Gdybym była generałem
10. Głupiś Ty, sł. Piotr Janczerski, muz. Zbigniew Nowak, Zespół Instrumentalny Rama 11
11. Młody bez brody, muz. Marian Zaczkowski
12. Za miastem mieszka cisza, muz. Marian Zimiński
13. W życiu szkoda każdej chwili, muz. Adam Skorupka, sł. Andrzej Zaniewski

Zofia Borca Post Scriptum

Z przyjemnością informuje, ze udało mi się nawiązać kontakt z piosenkarką Panią Zofia Borca. Pani Zofia gościła już na moim blogu (klik).

Poniżej prezentuje, zapis tego co przekazała mi pani Zofia w rozmowie ze mną.

Cieszę się. ze mogę powiedzieć więcej na swój temat na temat mojej kariery, pełnej pasji ,ale niekoniecznie sukcesywnej prawdopodobnie z powodu dokonanego wyboru powrotu na Wybrzeże, gdzie szansa na rozwój kariery, była nieporównywalnie mniejsza aniżeli w Warszawie.
Pasja do śpiewania, występowania na scenie towarzyszyła mi przez całe moje dzieciństwo, szkole podstawowa (gdzie okazjonalnie śpiewałam),szkole średnia, gdzie uczyłam się gry na instrumencie (akordeon), występów z zespołem muzycznym który, został przyhołubiony do tejże szkoły a prowadzony był z pasja przez jednego z pedagogów ..



Moja szansa na spełnienie marzeń o profesjonalnym śpiewaniu, zaczęła być realna od momentu, kiedy udało mi się poznać Renatę Gleinert, która na Wybrzeżu była szalenie popularna, uznana kompozytorka która stała się moim opiekunem i moim mentorem. Zaczęłam pobierać prywatne lekcje doskonalenia głosu a uczyłam się bardzo szybko. Dostałam się również do Zespołu Marynarki wojennej "Flotylla” gdzie miałam również przygotowanie teatralne.
Jednak nie zagrzałam, tam długo miejsca. Miałam propozycje wyjazdu do Rzeszowa, na które nie wyraziłam zgody( z uwagi na angaż z "Flotyllą").
Nauczona dobrych manier pojechałam na peron w Gdańsku aby dać negatywna odpowiedz, co do tego wyjazdu. Ale przebiegły muzyk, jak pociąg ruszył a drzwi były wciąż otwarte, wrzucił mnie do pociągu i tam poznałam jedna z późniejszych uczestniczek grupy "Respekt". Nazajutrz rano poinformowałam rodziców, dlaczego nie wróciłam do domu tego wieczoru.



Tak zaczęła się moja poważniejsza przygoda z piosenką, poznałam Krystynę Pronko, Antoniego Kopfa, który był kierownikiem tej grupy. To zaowocowało również współpracę z Czeslawem Niemenem dla grupy "Respekt".
Następnym moim miejscem, gdzie się zatrzymałam na chwile było Studio Piosenki Klubu ZAKAR w Warszawie na pięterku (Grand Hotel),,w kuźni Klekowa”. Tam poznałam już kompozytorów i autorów, ale tam tez nie "zagrzałam" długo miejsca. Telewizyjne Studio 13, przyniosło mi sukces z piosenką "Do złotej doliny" II nagrodę i nagrodę publiczności. Miałam również świetny okres w USA ,gdzie udałam się na występy do klubów polskich oraz na rożne okolicznościowe koncerty. Za Oceanem przebywałam od jesieni 1977 do stycznia 1979.Ludzie uwielbiali mnie ,śpiewając ze mną moje piosenki, niemalże„nosili mnie na rękach".
Jestem pasjonatka, a śpiewanie i występowanie na scenie to jedna z moich największych pasji. od 2004 roku jednak nie miałam koncertów.



Zofia Borca

Zofia Borca

Jej najbardziej znane piosenki z lat 70 – tych to „ A ja wierzyłam Ci”, „Złote wspomnienie”, „Z miłością trzeba żyć w zgodzie”.
Występowała na estradzie głownie w dekadzie lat 70 – tych. Pełną ekspresji, wrażliwą interpretacją zapewniła sobie uznanie wśród widzów i słuchaczy Polskiego Radia.
Jej kontakty z piosenką zaczęły się w Gdańsku, gdzie uczestniczyła w zajęciach prowadzonego przez Renatę Gleinert Studia Piosenki. Współpracowała również z Gdańską Agencją Artystyczną BART, która zorganizowała recitale dla artystki w latach 70 – tych z akompaniamentem grupy wokalno – instrumentalnej Atlas.



Przed laty, w 1970 roku Zofia Borca zadebiutowała w koncercie „Premier” na festiwalu opolskim. Po nim nastąpiły występy w klubie ZAKAR w Warszawie. W latach 1971 –72 dwukrotnie występowała na dużych tournee w Związku Radzieckim, współpracowała z grupą Niemena tworząc chórek razem z Krystyną Prońko i Elżbietą Linkowską.
Do swego życiorysu artystycznego wpisała jeszcze udział w kolejnych festiwalach opolskich, wyjazdy do NRD oraz liczne nagrania radiowe i występy w TV.




Jakie są dalsze losy Pani Zofii?